با شیوع ویروس کرونا، شهرهای هوشمند با استفاده از انواع مختلف فناوریهای دیجیتالی توانستند ضمن ارائه خدمات لازم به شهروندان، با نظارت بر فاصلهگذاری اجتماعی و نیز قرنطینه خانگی، بهمواجهه و مقابله با شیوع این بیماری بپردازند. در این حین، نقش فنآوری و توسعه شهرهای هوشمند متناسب با بحران بیماریهای واگیردار بسیار پررنگ شد و موردتوجه دولتها و جوامع گردید. نوع سیاست گذاری و برنامهریزی در توسعه شهر هوشمند با توجه به شرایط محلی و منطقهای هر شهر متفاوت بوده و شهرداریها میتوانند از این فرصت بیشترین استفاده برده و بیشترین تغییرات را متناسب با اهداف مدیریت شهری و سازگار با نیاز مردم و نهادهای فنآورانه ایجاد نمایند. در این مطالعه سعی بر آن شد تا با جمعآوری نظرات و تجربیات ملی و بینالمللی شاخصهای اثرگذار بر نحوه سیاستگذاری برنامههای توسعه شهر هوشمند در تهران بهمنظور مدیریت و کنترل پاندمی بیماریهای واگیردار مورد مطالعه قرار گیرد. برای این منظور 25 شاخص مختلف پیشنهاد و جهت مقایسه زوجی، 3 سناریوی اصلی بر اساس روش تحلیل سلسله مراتبی مورداستفاده قرار گرفتند. درمجموع نظرات 20 خبره در مدیریت شهری در شهرداری منطقه 16 تهران جمعآوری و مورداستفاده قرار گرفت. طبق نتایج سناریوی پیشنهادی دوم بهعنوان گزینه برتر با امتیاز نهایی 0.423 انتخاب شد که جزئیات و میزان اثرگذاری هر شاخص بر هر معیار و سایر معیارها مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. همچنین در انتها راهکارهایی برای توسعه شهر هوشمند در تهران بر اساس نتایج و شاخصهای پیشنهادی ارائه گردیده است.