2
دانشجوی دکتری، مهندسی محیط زیست، پردیس بین الملل ارس دانشگاه تهران، تهران، ایران
3
استاد، گروه مهندسی آب و فاضلاب، دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران، تهران، ایران
10.48306/juem.2026.553804.1120
چکیده
دفنگاه انجیلسی شهرستان بابل بهعنوان یکی از مراکز دفن فعال در نواحی مرطوب شمال ایران، بهدلیل بارندگی بالا و نفوذپذیری زیاد لایههای دفن، روزانه حجم قابلتوجهی شیرابه تولید میکند که مدیریت آن با چالشهای جدی زیستمحیطی و فنی همراه است. هدف این پژوهش، ارائه یک چارچوب تلفیقی برای تحلیل، انتخاب راهبرد و طراحی فنی سیستم بهینه تصفیه شیرابه در این سایت بود. در گام نخست، با استفاده از مدل HELP، حجم واقعی شیرابه شبیهسازی و برآورد گردید که نشان داد ظرفیت فعلی تصفیهخانه پاسخگوی بار ورودی نیست. سپس با بهرهگیری از مدلهای تصمیمگیری چندمعیاره SWOT، QSPM و SPACE، وضعیت موجود سیستم از نظر فنی و مدیریتی ارزیابی و راهبرد «افزایش ظرفیت با حفظ ساختار موجود و اصلاح واحدهای بحرانی» بهعنوان گزینه بهینه انتخاب شد. بر مبنای این راهبرد، فرآیند اصلاحشدهای شامل واحدهای بیهوازی (ABR)، انعقاد و تهنشینی شیمیایی، بیورآکتور غشایی (MBR)، اسمز معکوس (RO) و گندزدایی نهایی (UV/کلرزنی) طراحی گردید. نتایج موازنه جرمی نشان داد که سیستم اصلاحشده قادر است COD، BOD، آمونیاک، TSS و فلزات سنگین را با راندمان بیش از ۸۰٪ حذف کرده و پسابی منطبق با استانداردهای ملی تخلیه و استفاده کشاورزی تولید کند. نوآوری این پژوهش در تلفیق مدلسازی هیدرولوژیکی، تحلیل راهبردی و طراحی فرآیند بومیسازیشده نهفته است که میتواند بهعنوان الگویی کاربردی برای ارتقاء سیستمهای تصفیه شیرابه در دفنگاههای مرطوب ایران مورد استفاده قرار گیرد.